Apoptosis

......is the process of programmed cell death (PCD) that may occur in multicellular organisms. Programmed cell death involves a series of biochemical events leading to a characteristic cell morphology and death, in more specific terms, a series of biochemical events that lead to a variety of morphological changes, including blebbing, changes to the cell membrane such as loss of membrane asymmetry and attachment, cell shrinkage, nuclear fragmentation, chromatin condensation, and chromosomal DNA fragmentation (1-4). (See also Apoptosis DNA fragmentation.) Processes of disposal of cellular debris whose results do not damage the organism differentiate apoptosis from necrosis.

Και αυτό σκέφτηκα όταν μια καλή φίλη με ρώτησε πώς νιώθεις τον τελευταίο καιρό. Φυσικά δεν της απάντησα με τη λέξη αυτή, σιώπησα, σκέφτηκα, χαμογέλασα -έτσι μικρέ κλόουν- και της φώναξα ¨:''ΚΑΛΑΑΑΑΑΑΑΑ"....

Δεν υποκρίνομαι, απλά δίνω ενα booster στην αισιοδοξία μου.Έιναι τόσα πολλά αλλα δεν βγαίνει τίποτα, ίσως να μήν αξίζει να βγεί κάτι.Αυτό που νιώθω είναι τόσο μεγάλο που δέν μπορώ να το μοιραστώ με κανένα.
Να ευχαριστήσω όσους με τίμησαν με την ευγενή απουσία τους απο τη ζωή μου.Η ζωή έξω τρέχει σε ξέφρενους ρυθμούς και πλέον η προπαγάνδα του να κοιτάς την πάρτη σου έχει εξαπλωθεί και στους πιό υποτείθεται αξιόπιστους.Όσοι καταστροφολογούσαν πριν χρόνια για τις αξίες των διαπροσωπικών σχέσεων επιβεβαιώθηκαν. Με το 2000 δεν πήρε κανείς χαμπάρι οτι υποδεχτήκαμε δειλά δειλά τον αιώνα της ανέγερσης της συναισθηματικής ΒΑΒΕΛ, που όλοι τρέξανε στον πύργο, και πιάσανε δωμάτιο διαμπερές, με κλιματισμό και πλήρως εξοπλισμένο.
Στρώσανε τα καλά τους παλώματα, και γεμίσανε τις ντουλαπίτσες τους με επιφυλάξεις , πισινές και ειρωνία, τα απογεύματα ρεμβάζουν στο μπαλκόνι , και λένε τις μαλακίες τους τους ακούνε οι γείτονες αλλα κανείς πραγματικά δεν τους καταλαβαίνει.Ένας συμβιβασμός προς χάριν συμβίωσης.

Κανείς δεν είναι εδώ ουσιαστικά, συνολικά, με το είναι του.

Συλλογή 2.

Ένας χρόνος σχεδόν πέρασε απο τη Συλλογή 1.
Διαπίστωση πρώτη: Είναι μαγικό να ωριμάζεις τόσο αβίαστα μέσα απο σύντομες διαδικασίες αρκετά σκληρές τη δεδομένη στιγμή.Είναι ένα μαγικό ραβδί.Ναι ο μύθος καταρρίπτεται.Μερικά κομμάτια περιττά που σε βασάνιζαν δια μαγείας εξαφανίζονται και είσαι δυνατότερος.Απλα.

Διαπίστωση δεύτερη: Αυτοί που κίνησαν τις διαδικασίες που προανέφερα είναι για λύπηση.-ναι δεν υπάρχει κάτι χειρότερο - Διότι οτιδήποτε άλλο παρα κακό μου έκαναν.Και είναι πολύ άσχημο να προσπαθείς για κάτι και να αποτυγχάνεις.Τους ευχαριστώ δημόσια που σπατάλησαν αρκετό χρόνο και κόπο να χύσουν το πολύτιμο τους δηλητήριο,αρκετά λεφτά για συνομοτικούς καφέδες τους και μπόλικο νερό για να κάνουν γαργάρες τα ψευτοεπιχειρήματα τους.Διαφορετικά δεν θα βρισκόμουν εδώ να γράφω τη συλλογή 2.Και φυσικά πιο ήρεμη απο ποτέ.Συγνώμη που δέν βοήθησα στο πλάνο, σίγουρα μιάς και δεν σας έμεινε κανείς να το εφαρμόσετε μπορείτε οι εναπομείναντες να αρχίσετε να φαγώνεστε ο ένας με τον άλλον.Γιατι αυτά είναι όπως η μαλακία....ξέρετε τώρα...

Διαπίστωση Τρίτη.
Είναι αρκετά δυσάρεστο να θυμώνεις με τον άλλον που δεν είναι αυτό που θα ήθελες εσύ να ειναι.Θυμώνεις γιατί δεν είναι το Τζίνι που θα σου πραγματοποιήσει τις ευχές σου.Που δέν είναι πλαστελίνη όταν σε πιάνει το εγωκεντρικό σου ,που δεν είναι βράχος να σε στηρίξει όταν πέφτεις, που δεν είναι ταξιτζής όταν πρέπει να πάς κάπου.Που δεν είναι ατζέντα γνωστών όταν θέλεις βοήθεια για κάτι, που δεν είναι Ανίτα Πάνια όταν θές να γαμήσεις η να γαμηθείς βρε αδερφε......Που δεν είναι μόνο ένα αυτί όταν σε πιάνει λογοδιάρροια, που δεν είναι ένα μεγάαααλο στόμα όταν έχεις ανάγκη απο καλά λόγια.Επίσης δεν θα σε χάλαγε καθόλου να είναι ένα καλοσχηματισμένο ''ΝΑΙ'' σε ότι μαλακία και να πείς....η μήπως ένα τεραααστιο θαυμαστικό όταν θέλεις να επιδείξεις τις χάρες σου;;;;Μα τελικά θέλεις να συναναστρέφεσαι με ανθρώπους ή με καλοσχηματισμένες προβολές της φαντασίας σου που θα γεμίσουν τα κόμπλεξ σου; Και επειδή δεν θα απαντηθεί ποτέ μία τέτοια ερώτηση, την αφήνω εδώ έτσι για σπάσιμο να τη βλέπω κ να χαίρομαι.

Διαπίστωση Τέταρτη: Πολλές φορές φαντάζεσαι το τέλος σε κάτι....με μία ανησύχία να σε καταβάλλει και να μη σε αφήνει να απολαύσεις το σήμερα της στιγμής.
Nομίζω, ενστικτο λέγεται κ σε βοηθάει να καταλάβεις με ποιόν έμπλεξες.Απο εκεί και πέρα,
μετά απο την απομάκρυνση απο το ταμείο ουδέν λάθος αναγνωρίζεται.Πάντα βάζουμε άτομα στη ζωή μας για κάποιο λόγο. Μερικές φορές ο λόγος είναι καθαρά μαζοχιστικός. Το ένστικτο φροντίζει πρίν απο εμας για εμάς προβάλλοντας μας συναισθηματικές αναπαραστάσεις και ίσως νοερές απεικονίσεις. Δικαίωμα σας φυσικά όπως μη ακολουθώντας το ένστικτο να με βρίσετε απο μέσα σας γιατί θεωρείτε πως έχω άδικο. Αναφαίρετο δικαίωμα.

Suffocation in Isolation

Panik makes us all so lonely..........
time slips away from our hands and the only thing
left behind are traces of empty shapes.
Scream for the loss stupid one.scream.no one will hear you.

Η μουσική.......

Μακάρι να μπορούσαμε να αγγίξουμε τη μουσική....................

Συλλογή 1.

Φταίς εσύ λένε όταν σκαλίζεις τα σκονισμένα τους μπαούλα. Αυτά τα σάπια λεμε, ξέρετε, που
ντρέπονται να στολίσουν στα σαλόνια τους. Λές και τα πέπλα που φοράνε πίσω στη πλάτη τους γεμάτα τρύπες είναι και βρώμα. Συνήθως, εξεταστικά και με σχολαστικότητα παρ'όλα αυτα οι δικές σου τρύπες και βρώμα δεν περνάνε απαρατήρητες. Καραδοκούν στις γωνίες και περιμένουν με αστείρευτη υπομονή να γυρίσεις τη πλάτη για να καταγράψουν κάθε ψεγάδι
πριν απομακρυνθείς. Θυμώνεις,ξεσπάς. Τρέχεις στα υπόγεια τους και ενοχλείς τα μπαούλα τους, ναι, ξέρεις πολύ καλά τι θέλεις, θές να τους κανεις να ουρλιάζουν μπροστα στην ασχήμια τους......γιατι τα μπαούλα έχουν μαγικούς καθρέφτες.......που δεν αντανακλούν το πρόσωπο αλλα τη πλάτη.

Το ξέσπασμα.

Ένα μικρο σημείωμα ως πρώτο ποστ εδώ.... Έιναι περίεργα,δεν έχω ξανακάνει κάτι τετοιο.... Εδώ λοιπόν καλοί μου φίλοι θα καταλήγουν κάποιες δημιουργίες μου, επίσης νέα μου,σκέψεις και θα δώσουν μια άλλη νότα στη ζωή μου. Θα ξέρω οτι αυτό που νιώθω θα καταλήγει καπου. Όμορφο αυτο.....
Περπάτουσα συνεχώς. Μόνο αυτό έκανα. Σκυφτά μην σπρώξω και ενοχλήσω κανέναν. Πάντα στην υπηρεσία της διακριτικότητας.Ξαφνικά κοίταξα επάνω, και αντί να θαμπώσω με την ομορφία του, πανικοβλήθηκα στη σκέψη η απο τη περιέργεια αν θέλετε του τι έχασα όσο είχα το κεφάλι κάτω.
Ζαλίζομαι στην ιδέα...μάλλον κοίταξα απότομα. Μάλλον κοίταξα πολύ τους άλλους. Θα περάσει και αυτο....συνήθεια είναι ολα. Μέσα μου βρισκόταν ένας συναγερμός, τόσο ενοχλητικός, φαίνεται μου τον είχαν δώσει να τον καταπιώ όταν ήμουνα μικρη. Ξέρετε, μια για τη μαμά, μία για το μπαμπά, μία για τι γειτόνισσα και το σκύλο της.
Μια μέρα, ένιωσα οτι δεν λειτουργούσε σωστά.
Η μάλλον τον είχα σβήσει καταλάθος;.....Μπορεί..... Ε, τότε άρχισαν όλα....πρέπει να τον βγάλω...και δυστυχώς δεν υπάρχει πια στην εγγύηση... Αυτός ο συναγερμός χτυπάει μαζί με διάφορα άλλα παρελκόμενα κυρίως όταν υπάρχει εισβολή ελευθερίας, ανεξαρτησίας, ευτυχίας, ανεμελιάς. Και ενεργοποιείται στα 18. Συνήθως. Ανάλογα.....
Στο κεφάλι ειναι όλα. Στο κεφάλι.